Çocukluk ile İlgili Sözler

Çocukluk ile İlgili Sözler

Ah o tatlı çocukluk çağım, neredesin!

Fyodor Mihayloviç Dostoyevski

 

Hepimizin ilk yeri, o uçsuz bucaksız ülke, çocukluk!

Antoine de Saint-Exupéry

Çocukluk

Eğer arada bir çocukluk etmeyeceksen, büyümenin bir anlamı yok.

 

Kumlara yan geldim, başımı çocukluk anılarımın dizine yasladım.

Halikarnas Balıkçısı

 

 Gökyüzü gibi çocukluk, hiçbir yere gitmiyor. (Edip Cansever)

 

Çocukluk ne güzel bir başıboşluktur. (Cengiz Aytmatov)

 

Çocukluk saflığını kaybetmeyen adama büyük adam denir. (Mencius)

 

Çocukluk insanın şiir halidir. Diğer dönemleri ise düz yazı. İbrahim Tenekeci

Çocukluk

Ah, cahil çocukluk günlerimdeki gibi mışıl mışıl uyumak! Dağdağasız, rahat uyku!

Sadık Hidayet

 

Çocukluğun en güzel yanı, kırmızı böceklerin uğur getireceğine inanmaktı…

 

İnsanın baba ocağındaki çocukluk anılarından daha değerli hiçbir şeyi olamaz. (Dostoyevski)

 

Hüsran verici bir rüya olan bu fani hayat içinde kötü olmayan tek şey çocukluk ve anıları…

Ömer Seyfettin

 

Hayata bir sıfır önde başlamak mutlu bir çocukluk geçirmekten geçer.

 

Sevebilmek yetenek ister ve kişi ancak çocukluk yıllarında sevildiği kadar sevebilir.

Adem Güneş

 

İnsanoğlu çocukluktan sıkılır, büyümek için acele eder, sonrada çocukluğunu özler.

 

Şimdi kapım çalınsa açtığımda çocukluğum karşımda dursa ve hiç gitmese tekrar benim olsa.

Çocukluk

Bulut bulut bembeyaz bir rüyadır çocukluk. Sonraya sadece hatırlananlar kalır. (Murat Başaran)

 

En korktuğum şeydi küçükken; yarası kapanan dizlerimin tekrar yaralanması. Kalp yarasından haberim yoktu daha.

 

Bize çocukluk acılarımızın bir benzerini yaşatacak kişileri gözünden tanır,bir de üstelik ona aşık oluruz.

Gülseren Budayıcıoğlu

 

Biz küçükken, çok büyüktük. Mesela kollarımızı bir açardık, dünyayı kucaklardık! Güzeldik biz küçükken… – Nazım Hikmet Ran

 

Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp, birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada. (Cemal Süreya)

 

Kaldı işte… Çayımız bardakta, çocukluğumuz sokaklarda, mutluluğumuz kursağımızda, sevdiklerimiz uzaklarda… – Nazım Hikmet Ran

Çocukluk

Bir daha geri gelmeyecek mutlu çocukluk dönemi! Çocukluk anılarını nasıl sevmez, nasıl üstüne titremez insan?

Lev Nikolayeviç Tolstoy

 

Sabah doğan günün ışıklarıyla uyanıp, akşam ezanıyla eve giren çocuklardık biz. Özlenmez mi böyle dolu dolu geçen günler.

 

Çocuk olsam yeniden; Bir tek düştüğüm için acısa içim. Ve kalbim, çok koştuğum zaman çarpsa sadece. (Cemal Süreya)

 

Afganistan’da çocuk çok ama çocukluk yok. Dünya da öyle değil mi, insan çok ama “insanlık” yok. (Khaled Hosseini)

 

Özlüyorum be annem seni özlüyorum çocukluğumu özlüyorum hiçbir şey düşünmeden kafamı yastığa koyunca uyumayı özlüyorum.

 

Sorun çaresizlik değil, isteksizlik… İsteksiziz, çünkü çocuklukta bize uygulanan ilk şey, içimizdeki isteği öldürmektir. (George B. Sahaw)

 

Çocukluğunu unutan ve çocuklara sevgi duymayan bir öğretmen ne çocukları eğitebilir, ne de çocuklara yardımcı olabilir. (Krişnamurti)

 

Kimi insan mutlu olduğu zaman özler çocukluğunu, kimi insan hüzünlendiği zaman. Yani hemen hemen her insan çocukluğa özlem duyar.

 

Çocukluk evleri terk edilir mi? Asla! Artık var olmasalar, greyderlerle, buldozerlerle yıkılsalar bile içimizde var olmayı sürdürürler… – Ferzan Özpetek

 

Asla iyileşmeyecek çocukluk yaraları vardır, her zaman hayatınızın bir köşesinde duruyorlardır. Görmez, dokunamazsınız. O yaralar hala içimizdedir. (Özgür Bacaksız)

 

Halbuki, duyguları yönetememek iyi veya kötü olmakla değil, çocukluk yıllarından bu yana biriken onlarca olumsuz hissin artık bireyin duygularını kontrol altında tutmasıyla ilgilidir.

Adem Güneş

 

Çocukluğa özlem duymak nisan yağmurunda ıslanmak gibi, nefesini çekipte hep içinde tutmaya çalışmak gibi, gözlerin uzaklara dalıp ruhunu bunaltan her şeyi unutmak gibi güzel.

 

Çocukluk başlı başına bir memlekettir, hatta sılasıdır insanın. Büyüdükçe sıla özlemimiz artar, hayat giderek gurbetleşir. Sanki ne yaşarsak yaşayalım hep gurbetteyizdir. Büyümek, gurbete çıkmaktır. – (Murathan Mungan)

 

Çocukluğumu özlüyorum. Yara bere içindeki dizlerimi, pamuk helva yapışmış suratımı, elma şekeri bulaşmış ağzımı, yaramazlık yaptığımda annem görmesin diye saklandığım o kapı arkasını. Oysa hayat, çoktan sobeledi beni.

 

Sevinç ve Üzüntü aynı anda yaşanabilir mi? Tabii ki evet! Bazen sevinirken üzülür, bazen de üzülürken sevinirsiniz. Böyle olunca, uçlar birbirlerini bir şekilde dengeler.

En iyisi sevinirken sevinmektir ama galiba bu yalnızca çocukluk yıllarında olur.

Osman Balcıgil

 

Çocukluk çok kıymetli bir hazine. Ne kadar kötü şartlarda yaşanırsa yaşansın kıymetini yitirmiyor, ışıltısını kaybetmiyor. Kırık bir tencere kapağı ile büyülü masallar yaratmak, tozdan topraktan umut dolu oyunlar kurmak sadece çocuklar emanet edilmiş bir armağan. Çocukluğun sırrını sormuştunuz. İşte bu! Sır falan değil. Bir köşede unutulan çocukluğunuz. Usulca kapıyı çalın, girin içeri kaldığınız yerden devam edin oyununuza. Uyku vakti geldiğinde büyüyeceksiniz aldırmayın . Çocukluk gerçek, büyümek rüya .Siz gerçeğe güvenin

Kafa Dergisi

 

 “… Ailenin tek erkeği sensin artık. Erdal, babası gibi zayıf bir çocuk. Bak göreceksin, her zaman da öyle kalacak o. Senin büyümen şart,” dedi. Konuşma bitmişti ve ben büyümüştüm artık. Bir daha da çocuk olamadım. Bir cennetten kovulmuştum. Çocukluk bizim şahsi cennetimizdir. Çocukluğun asla dönmemek üzere geçip gittiğini anladığımız anda ruhumuz derin bir yara alır ve bir daha hiçbir hikaye bizi avutamaz. Onarılmaz bir yaradır büyümek. Geri dönüşü olmayan bir ayılıştır büyümek. Ölüm bilincidir büyümek. Bir gün öleceğini öğrenmektir ve bir gün öleceğini bilen hiçbir varlık mutlu olamaz. Mutlu olduğu zamanları taklit edebilir yalnızca.

İsmail Güzelsoy

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?


blank