Dostluk ile İlgili Sözler

Dostluk ile İlgili Sözler

Dostluk okkayla, alışveriş dirhemle

 

Dost; göze sezdirmeden gözyaşı silendir.

 

İyi bir dostu olanın aynaya ihtiyacı yoktur.

 

Ayıpsız dost arayan dostsuz kalır. – Mevlana

 

Deniz derindir durulmaz dostluk ebedidir unutulmaz.

 

İyi dostu olanın aynaya gereksinimi yoktur. – Mevlana

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

 

Dost; acı söyleyen değildir Acıyı tatlı söyleyebilendir. – Mevlana

 

Gerçek dostlar yıldızlar gibidir karanlık çökünce ortaya çıkarlar.

 

Mecnun Değilim Dost; Lakin Çağırırsan Çöllere Gelirim! – Mevlana

 

Neredesin, yanan alnımı müşfik avuçlarında dinlendirecek meçhul arkadaş.

Beraberken her şeyi unuttuğumuz insanlar var ya, işte onları unutmak çok zor.

 

Dostluk illa yan yana diz dize olmak değildir. Asıl can cana kalp kalbe olmaktır.

 

İyi dostlar yıldızlar gibidir. Her zaman göremezsin ama orada olduklarını bilirsin.

 

Dostluk iki yürek arasında akan bir nehir gibidir; gittiği yeri de temizler, geldiği yeri de.

 

Hakiki arkadaşlık sıhhatten farksızdır; kıymeti, ancak elden gittikten sonra anlaşılır.

Dost ise düşünme ver ömrünü gitsin. Dost değilse hiç bekletme yol ver gitsin. – Mevlana

 

Yaşam gülmeyi, sevgi hak etmeyi, vefa unutmamayı, dostluk sadık kalmayı bilenler içindir.

 

Gerçek arkadaşı olmamak, yalnızlığın en kötüsüdür. İyi ki varsın ve hep yanımdasın can dostum.

 

Geride bıraktıkların mı var? Boş ver! Sana iyi gelen insanların geride ne işi var?

 

İyi güne aldanıp dostlarım var sanırsın, Unutma! Gerçek dostu, kötü günde tanırsın.

 

Ekmeğim aşım helal olsun yiyene, içene. Ama hakkım helal değil; dost gibi görünüp kuyumu kazana.

 

Gerçek dost yanlış yaptığında seni uyaran, sonrasında ise koruyan kişidir. Yaptığın yanlışı herkese duyuran değil.

Gerçek dostlar menfaatleri bitene kadar değil yürekleri yetene kadar sizi sevenlerdir.

 

Candan ümidi kesebilirsiniz; ama Can dostlarıyla irtibatı kesmek güçtür. – Mevlana

 

Kaybetmeyi göze alamayacak kadar az arkadaşım var. Onlar milyonlarca yıldızlar arasında benim güneşim.

 

Hayatta parayla alınamayacak еn dеğеrli şеy; sеnin dеrdini kеndi dеrdi gibi görеn dosttur.

 

Güllеr, lalеlеr, bütün çiçеklеr solar, çеlik vе dеmir kırılır ama sağlam dostluk nе solar nе dе kırılır.

 

Yarasından taze kan sızan gönül ehline dostların yüzünü görmek merhem gibidir.  – Mevlana

 

Biri olmalı varlığını daima bildiğin kendini güvende hissettiğin. Biri olmalı üzülme üzülürüm diyen biri olmalı hayatınızda.

 

Zaman gelir yollarına kar yağar, etrafını hüzün bulutları sararsa, ne zaman bir dosta ihtiyaç duyarsan dost olabildiğim kadar buradayım.

 

Koca bir çölde kum tanesi olmak ya da okyanusta su damlası, ama en güzeli milyonlarca insan arasında senin arkadaşın olmak.

 

Sıradan bir arkadaş, sizi asla ağlarken görmez. Gerçek arkadaşın omuzları, sizin gözyaşlarınızdan sırılsıklam olmuştur.

 

İyi arkadaş, yanında yüksek sesle konuşup düşünebileceğin insandır. Bana hep doğruları söyle çünkü gerçek dostlar ayna gibidir.

 

Dostluk çukurda biriken yağmur suyu değil ki güneş vurunca kurusun. Bizim dostluğumuz deniz misali buharlaşsa da yağmur misali geri döner.

 

Baki dostluk adına nicе dilеklеr vardır. Ölümün dahi ayrılık sayılmadığı gönüllеr vardır. Mеsafеlеr araya sеt çеkmişsе nе çıkar. Sеvgidе birlеşеn yürеklеr vardır

 

GELECEĞİNİ BİLİYORDUM

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Asker, en iyi arkadaşının az ilerde kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru altındaydılar. Tam siperden dışarı doğru bir hamle yapacağı sırada, başka bir arkadaşı onu omzundan tutarak tekrar içeri çekti.

 

– Delirdin mi sen? Gitmeye değer mi? Baksana delik deşik olmuş. Büyük bir ihtimalle ölüştür. Artık onun için yapabileceğin bir şey yok. Boşuna kendi hayatını tehlikeye atma dedi.

 

Fakat asker onu dinlemedi ve kendisini siperden dışarıya attı. İnanılması güç bir mucize gerçekleşti. Asker, o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa geri döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Fakat cesur asker yaralı arkadaşını kurtaramamıştı. Siperdeki diğer arkadaşı;

 

– Sana değmez demiştim. Hayatını boşu boşuna tehlikeye attın dedi.

 

– Değdi, dedi, gözleri dolarak, değdi…

 

– Nasıl değdi? Bu adam ölmüş görmüyor musun?

 

-Yine de değdi. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı. Onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için. Ve hıçkırarak arkadaşının son sözlerini tekrarladı;

 

-Geleceğini biliyordum….Geleceğini biliyordum…”

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Yorumlara Kapalıdır