Yunus Emre Söz ve Şiirleri

Yunus Emre Söz ve Şiirleri

İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendini bilmezsen, bu nice okumaktır.

 

Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder

(şir:kükremiş aslan–zencir:zincire vurmak,esir etmek)

 

Beni bende demen bende değilem, bir ben vardır bende benden içeri.

 

Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.

 

Yaratılanı hoş gör, Yaradan’dan ötürü.

 

Benlik davasını bırak, muhabbetten olma ırak, sevgi ile dolsun yürek, hoşgörülü olmaya bak…

 

Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum; bana seni gerek seni.

 

Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.

 

Ya Rabbena hayreyle, Muhammed’e yâr eyle, Kabrimizi nur eyle, Kabre vardığım gece.

 

Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.

 

Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada bakî kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.

 

Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi vardır…

 

Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül yahut diken. Ya hayattır yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.

 

Biz geImedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüIIerdir,  gönüIIer yapmaya geldik.

 

Bir kez gönüI yıktın ise bu kıIdığın namaz değiI, yetmiş iki miIIet dahi eIin, yüzün, yumaz değil.

 

Söz ola kese savaşı söz ola kestire başı

Söz ola ağulu aşı bal ile yağ ede bir söz

 

FON MÜZİĞİ: Aşkın aldı benden beni

 

Karaoke Fon: Aşkın aldı benden beni

 

Aşkın Aldı Benden Beni

Aşkın aldı benden beni

Bana seni gerek seni

Ben yanarım dünü günü

Bana seni gerek seni

 

Ne varlığa sevinirim

Ne yokluğa yerinirim

Aşkın ile avunurum

Bana seni gerek seni

 

Aşkın aşıklar oldurur

Aşk denizine daldırır

Tecelli ile doldurur

Bana seni gerek seni

 

Sufilere sohbet gerek

Ahilere ahret gerek

Mecnunlara Leyla gerek

Bana seni gerek seni

 

Cennet cennet dedikleri

Birkaç köşkle birkaç huri

İsteyene Ver anları

Bana seni gerek seni

 

Yunus’dür (Yunus’tur) benim adım

Gün geçtikçe artar odum

İki cihanda maksudum

Bana seni gerek seni

 

EY SÖZLERİN ASLIN BİLEN

 

Ey sözlerin aslın bilen, gel de bu söz nerden gelir,

Söz aslını anlamayan, sanır bu söz benden gelir.

 

Söz var kılar gönülü şad, söz var kılar bilişi yad.

Eğer horluk, eğer izzet, her kişiye sözden gelir.

 

Ne elif okudum, ne cim, ne varlıktandır kelecim,

Bilmeye yüz bin müneccim, talihim yıldızdan gelir.

 

Şule bize aydan değil, aşk eri bu soydan değil,

Rızkımız bu evden değil, deryayı ummandan gelir.

 

Evvel gönül levhinde Hak, yazmıştı çünkü bir varak,

Bu şimdi okunan sebak, ezeli azaldan gelir.

 

Aklımız o levhe bakar, gizli marazlarım açar,

Söz gelir gönlüme akar, söz dile ansızın gelir.

 

Biz bir bahane arada, ayrık de elden ne gele,

Çünkü Hak emreder cana, bu keleci ondan gelir.

 

Yunus bu dert ile ah et, kahr evinde n’eyler rahat,

Bu derde derman kefaret, bir ah ile suzdan gelir.

 

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?


blank